سلام

یه سلام که با همه ی سلامای دیگه ام خیلی فرق داره

نمی دونم چی بگم فقط می دونم که منم دارم میرم

مثل همه ی اونایی که رفتن

از وقتی این وبلاگ رو درست کردم همه اش از غم می نوشتم و همیشه هم اکثر دوستان کامنت می زدن که بابا بسه دیگه چقدر از غم می نویسی آخه چته تو؟

خوشحالم بساط دلمونو اينجا پهن کرديم و دلمون گرفته بود ،اومديم اينجابنويسيم تا شايد بتونيم يه خورده دل پرمونو خالي کنيم و اما انگار راهمونو اشتباه اومده بوديم .
اينجا برامون جايي بود که گهگاه مي اومديم و يه سراغ ساده اي از دل مي گرفتيم امانشد ، شايدم تقصير خودمون شدکه گهگاه به جاي نظر چيزاي ديگه نوشته ميشد  اما به
هر حال دلمونو پر کردن و . . .

ما مي ريم شايد از رفتنمون آب از آب تکون نخوره و اوناييم که زياد دوسمون نداشتن خوشحالم بشن اما بودن کسايي که برامون هميشه عزيزبودن و هستن .

ميخوام به همه ي اونايي که اومدن و بهمون سر زدن چه اونايي که نظر دادن و چه اونايي که ندادن دس مريضاد بگم و بگم خوشحالمون کردين .
 ميخوام اول از آقا هومن تشکر کنم که اولين کمکا رو اون بهمون کرد ،از ثبت وبلاگ تا ...

بچه ها من خیلی گیشا رو دوست دارم

ما فعلا ميريم اما شايد يه روزي که نمي دونم کيه بازم برگشتيم و بازم سرتونو درد آورديم . . .  

راستی تویی که داری وبلاگو می خونی با خود خودتم ! آره خیلی دوستت دارم  !!!

یا حق ...