پيرمردي رنجور و آشفته آهي کشيد و گفت:

«عشق نقطه ضعفي طبيعي است که از حضرت آدم به ما ارث رسيده است.»

جواني سرزنده و زيبا فورا در جواب پيرمرد گفت:

«عشق آن است که حال را به آينده ما پيوند مي دهد.»

زني با چهره اي غمبار آهي کشيد و گفت:

«عشق زهر مهلکِ ماري سياه است، که از غارهاي جهنم بيرون ميخزد. زهري که به تراوت شبنم است، و روح تشنه لب با لذت آن را مينوشد، ولي با اولين مستي، نوشنده را بيمار ميکند و به آرامي ميکشد.»

دوشيزه اي زيبا با گونه هاي سرخ به لبخند گفت:

«عشق آن نوشيدني است که ساقي آن نو عروسان سپيده دم اند، و ارواح توانمند را توانايي بيشتر ميبخشايد تا به سوي ستارگان پر کشند.»

مردي سياهپوش با ريشي انبوه و گره اي در ابروان، گفت:

«عشق خردي الهي است که ديد آدمي را به وسعت ديد خدايان ميکند.»

مردي نابينا، که راه خود را با عصايي در دست ميجست گفت:

«عشق، آن مِه است که چشمِ روح را بر رازهاي زندگي ميبندد، تا دل را تنها ياراي آن باشد که اشباح لرزان آرزو را در ميان تپه ها ببيند، و طنين فريادها را از دره هاي سکوت بشنوند.»

کهنسالي نحيف، که پاهايش را مانند کهنه پارچه اي بر زمين ميکشيد، با صداي لرزان گفت:

«عشق آسايش جسم است در سکوت گور، عشق آرامش روح است در ژرفاي ابديت.»

و کودکي پنج ساله به خنده گفت:

«عشق پدر و مادر من است، و هيچکس آنرا نميداند. اين عشق است که پدر و مادرم را نگاه ميدارد.»

عشق از نظر تو چيه؟

دلم واسه يه دوست خيلي بي وفا، خيلي تنگ شده خيلي...