گاهي وقتا آدما بايد تو زندگيشون انتخابهايي بکنند که خيلي سخته! تازه بدتر از اين نتيجش سرنوشت سازه و برگشت ناپذير! يه جورايي توش ميمونيم. که واقعا انتخاب درست چيه. آيا همه از اين انتخابها دارند؟ خوب معلومه که همه دارند. همه ادما مجبورند در طول زندگيشون طعم اينجور انتخابها رو بچشند. کاش ميشد يکمي از اينده خبر ميداشتيم. ولي ميدونم نميشه. اگه ميشد اونوقت جامعه انساني به هرج و مرج کشيده ميشد! ولي فکر کنم با تدبير و کمي تفکر عاقلانه ميشه تا حدودي هر کس به اندازه ظرفيتش آينده رو پيش بيني کنه. ولي تا چه حد اين پيش بيني قابل اعتماده، فکر کنم بستگي به درايت انديشي و شناخت هر فرد از خودش و دنياي پيرامون داره.

ما چقدر خودمونو و دنياي اطرافمونو ميشناسيم؟

واقعا اين سئواليه که هر فرد بايد از خودش بپرسه و اگر به جوابش برسه موفقيت تضمينيه!

البته خيلي سخته!!! خيلي...  ولي نشدني نيست.

بايد بالاخره انتخاب کرد. بين فاکتورهاي موجود بالاخره يکي رو بايد انتخاب کرد...

ولي ترس داره...

خدايا کمکم کن !!!

ببخشيد سلام نکردم.

سلام

 اينا همش ذهنيات گيج کننده من بود. ببخشيد اگه مشوشتون کرد.

چند گويم من از جدايي ها

هان چه حاصل از آشنايي ها
گر پس از آن بود جدايي ها
من با تو چه مهرباني ها
تو و بامن چه بيوفايي ها
من و از عشق راز پوشيدن
تو و با عشوه خودنمايي ها
در دل سرد سنگ تو نگرفت
آتش اين سخنسرايي ها
چشم شوخ تو طرفه تفسيري ست
ِكارا به بي حيايي ها
مهر روي تو جلوه كرد و دميد
در شب تيره روشنايي ها
گفته بودم كه دل به كس ندهم
تو ربودي به دلربايي ها
چون در آيينه روي خود نگري
مي شوي گرم خودستايي ها
موي ما هر دو شد سپيد وهنوز
تويي و عاشق آزمايي ها
 شور عشقت شراب شيرين بود
اي خوشا شور آشنايي ها